Klasa standardowa string ułatwia korzystanie z ciągów (łańcuchów) znaków w porównaniu do standardowej obsługi tablicy znaków (char *) np.
nie musimy rezerwować przydziału pamięci (w tablicach określaliśmy ich rozmiar),
w klasie string możemy skorzystać z całego szeregu gotowych funkcji operujących na ciągach znaków (wyszukujących, łączących, porównujących) np. chcąc określić ilość znaków w napisie zamiast zliczać je w pętli, to w klasie string mamy już gotową funkcję size().
Aby skorzystać z klasy string należy:
dołączyć plik nagłówkowy: #include <string>
powiadomić kompilator w jakiej przestrzeni nazw typ string się znajduje: using std::string; lub using namespace std;
zainicjować zmienną nadając jej typ string
string x ; //zmienna x typu string
x = "tekst"; /*tekst zawsze w cudzysłowach; nadajemy zmiennej tekstowej początkową wartość (inaczej będzie przechowywała tekst o zerowej liczbie znaków; wartość zmiennej można nadać później*/
Przykład: tworzenie zmiennej tekstowej (deklarowanie, inicjowannie) i wypisywanie jej na standardowe wyjście.
Wczytywanie tekstów
jeśli wczytujemy jeden wyraz używamy standardowego wejścia: obiekt cin oraz operator >> (obiekt cin przestaje wczytywać tekst po napotkaniu białego znaku)
jeśli wczytujemy więcej wyrazów oddzielonych spacjami używamy funkcji getline
getline(cin, string);
Komentarz
Użycie obiektu cin przed użyciem funkcji getline, pozostawia zwykle w buforze klawiatury znak końca wiersza '\n'. Funkcja getline napotykając ten znak natychmiast kończy działanie, więc by tego uniknąć należy wywołać funkcję cin.ignore().